© 2021. EUlaw.pl. All Rights Reserved

Co tur ma wspólnego z żubrem, czyli środki tymczasowe stosowane przez TSUE w sprawach dotyczących  ochrony środowiska wniesionych przeciwko Polsce

O dawnym rozprzestrzenieniu tura w Polsce i innych krajach słowiańskich świadczą przede wszystkim nazwy miejscowe, w Polsce m.in.: Tur, Turów, Turwia, Turka niektórzy etymolodzy sądzą, że nawet Turza Śląska, na Słowacji: Turá, Turá Luka, na dawnej Rusi Kijowskiej: Turov, Turovo, Turovskoe, Turovka, Tur’ja.

U Słowian tur był bez wątpliwości zwierzęciem totemicznym. Wierzono, że to od niego zależy przyrost na polu, jak i w rodzinie. W późniejszych wiekach stał się obiektem królewskich i książęcych łowów. Ostatni tur został zabity w 1627 roku w Puszczy Jaktorowskiej, jednak pamieć o tych „królach lasów” przechowywana jest do dziś. W niektórych wsiach i współcześnie kolędnicy praktykują obchody z turoniem w okresie świąt Bożego Narodzenia.

tur, do 17. wieku w Polsce istniejący ‘bos primigenius’; turzy, turza trawa, ‘carex’ (Stańko ją ząbrzem nazywa, p. żubr); sierść zajęczą zwano turzycą, a tak zowią się inne rośliny, i u innych Słowian, np. serb. turowac, turoń, ‘kolędnik’, od przebierania się za kozę itp.; turice u Słowaków ‘Zielone Świątki’. Prasłowo; znaczenie waha się między ‘turem’ a ‘żubrem’, prus. tauris, ‘żubr’, lit. tauras, ‘tur’ (z rogów turzych pito, więc lit. taurē ‘puhar, kielich’); grec. tauros, łac. taurus, ‘byk’.

24 maja 2021